Ind disable

Ads 468x60px



2016 ജൂലൈ 5, ചൊവ്വാഴ്ച

മാരോട്ടിച്ചാല്‍ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിലേക്ക്‌ റോയല്‍ എന്‍ഫീല്‍ഡില്‍ ഒരു റൈഡ്‌(12-10-2016)

മഴക്കാല യാത്ര ആസ്വദിക്കണമെങ്കില്‍ മാരോട്ടിച്ചാലിലേക്ക്‌ തന്നെ പോകണം.എറണാകുളത്തുള്ള എന്റെ സുഹൃത്ത്‌ മധു സാറിന്റെ യാത്രാ ബ്ലോഗില്‍ നിന്നാണ്‌ ഞാന്‍ മാരോട്ടിച്ചാലിനെ കുറിച്ചറിയുന്നത്‌. മാരോട്ടിച്ചാലിനെ കുറിച്ചറിഞ്ഞപ്പോള്‍ നമ്മുടെ അടുത്ത ജില്ലയായ എകദേശം 50 കിലോമീറ്റര്‍ മാത്രം ദൂരമുള്ള തൃശൂരിലാണ്‌ കാട്ടിനുള്ളില്‍ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന പുറം ലോകം അിറയാത്ത ഈ മനോഹരമായ വെള്ളച്ചാട്ടം ഉള്ളത്‌ എന്നറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞു.എന്നാല്‍ പിന്നെ ഒന്ന്‌ പോകണം എന്ന്‌ തീരുമാനിച്ചിട്ട്‌ കുറെ ആയി . അവസാനം ഈ മഴക്കാലത്ത്‌ ഞാനും ഫൈസലും പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ സഹയാത്രികനായ റോയല്‍ എന്‍ഫീല്‍ഡ്‌ ക്ലാസിക്‌ 350 ബുള്ളുമോനും കൂടി ഞായറാഴ്‌ച്ച രാവിലെ യാത്ര തുടങ്ങി.തൃശൂര്‍ എടപ്പാള്‍ ഹൈവെയിലൂടെ ഞങ്ങളെ രണ്ടുപേരേയും താങ്ങി ബുള്ളുമോന്‍ കുതിച്ച്‌ പാഞ്ഞു.ജൂണ്‍മാസത്തിലെ രാവിലെത്തെ തണുപ്പും ചാറ്റല്‍ മഴയും യാത്രയില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഹരം പകര്‍ന്നു. നോമ്പകാലമായതിനാല്‍ യാത്രയില്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനൊന്നും വണ്ടി നിര്‍ത്തേണ്ടി വന്നില്ല. പക്ഷേ യാത്ര പകുതിയോളം കഴിഞ്ഞപ്പോത്തിള്‍ ഞങ്ങളുടെ സഹയാത്രികന്‌ നോമ്പ്‌ മുറിക്കേണ്ടി വന്നു. എനിക്കിനി വയ്യ നിങ്ങളെയും താങ്ങികൊണ്ട്‌പോകാന്‍. പെരുമ്പാവൂരിലെത്തിയപ്പോള്‍ ബുള്ളുമോന്‍ കിതക്കാന്‍തുടങ്ങി . ഉം ശെരിയാണ്‌ ഇവനിന്നലെ അത്താഴത്തിന്‌ ഒന്നും കൊടുത്തിട്ടില്ല മിനിഞ്ഞാന്ന്‌ ഒഫീസ്‌ കഴിഞ്ഞ്‌ വരുമ്പോള്‍ 150 രൂപക്ക്‌ ഫുഡ്‌ വാങ്ങികൊടുത്തതാണ്‌ പാവം വിശക്കുന്നുണ്ടാവും. അങ്ങനെ തൊട്ടടുത്ത പെട്രോള്‍ പമ്പില്‍ നിന്നും ബുള്ളുമോന്‌ വയറുനിറയെ ഫുഡും വാങ്ങികൊടുത്തു ഞങ്ങള്‍ യാത്ര തുടങ്ങി. തൃശൂരില്‍ നിന്നും 16 കിലോമീറ്ററുംകൂടി പോകണം മാരോട്ടിച്ചാലിലേക്ക്‌. 10 മണിയോടെ മാരോട്ടിച്ചാലിലെത്തി.
മാരോട്ടിച്ചാലെന്നാല്‍ തൃശൂര്‍ ജില്ലയിലെ പീച്ചി കാടുകളുടെ അതിര്‍ത്തിയിലുള്ള ഒരു മലയോരഗ്രാമമാണ്‌. വെള്ളച്ചാട്ടം പക്ഷേ കാട്ടിനുള്ളിലാണ്‌ പീച്ചി ഫോറസ്റ്റിന്റെ കീഴിലുള്ളതാണ്‌.മാരോട്ടിച്ചാല്‍ വരെ മാത്രമേ വാഹനങ്ങള്‍ പോകു. അവിടെ ബൈക്ക്‌ നിറുത്തി വനവകുപ്പിന്റെ അനുമതിയില്ലാതെയാണ്‌ കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക്‌ പോകുന്നത്‌. വെള്ളച്ചാട്ടം കാണാന്‍ കാട്ടിലൂടെ നാലു കിലോമീറ്റര്‍ നടക്കണം .നടക്കാനായി പ്രത്യേകം വഴിയൊന്നുമില്ല.വല്ലപ്പോഴും ഞങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള യാത്രാ ഭാന്തന്‍മാര്‍ നടന്ന്‌ പോയതിന്റെ അടയാളം മാത്രം ചിലയിടത്ത്‌ ഒരു അടയാളവും കാണില്ല. കാട്ടിലൂടെ ഞങ്ങള്‍ രണ്ട്‌ പേരുംകൂടി നടത്തം തുടങ്ങി .ഒരു വശത്ത്‌ തിങ്ങിനിറഞ്ഞ്‌ നില്‍ക്കുന്ന കാടുകള്‍ മറുവശത്ത്‌ വെള്ളച്ചാട്ടത്തില്‍നിന്നും ഒലിച്ച്‌വരുന്ന കാട്ടുചോലപോലെ 
 .
കുറ്റിക്കാടുകള്‍ക്കിടയിലുടെയാണ്‌ നടത്തം കൂറെചെന്നപ്പോള്‍ വഴികാണുന്നില്ല മുന്നില്‍ ആനപോലെ ഒരു വലിയപാറ. മഴപെയ്‌ത്‌ നല്ല വഴുക്കലുമുണ്ട്‌ .എന്തായാലും ഞങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ കുറച്ച്‌ ഫ്രീക്കന്‍മാര്‍ കഴിക്കാനുള്ള ഭക്ഷണവും കൊണ്ട്‌ പോയവഴിനോക്കി ഞങ്ങള്‍ ആ വലിയ പാറക്ക്‌ മുകളില്‍ കയറി അവിടെ അവര്‍ മുന്നില്‍ പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വലിയ കല്ലുകളും അരുവികളും എല്ലാം ചാടിക്കടന്നുഞങ്ങള്‍ രണ്ട്‌ കിലോമീറ്ററോളം ഉയരത്തിലെത്തി ചിലയിടത്ത്‌ മരങ്ങള്‍ മുറിഞ്ഞുവിണുകീടക്കുന്നതിന്റെ മുകളിലൂടെ ചാടിക്കടന്ന്‌ വേണം പോകാന്‍ ഹൊ വല്ലാത്തോരു യാത്ര . എന്നാലും കാട്ടീലൂടെയുള്ള ആ യാത്ര ശെരിക്കും ഞങ്ങളെ ത്രില്ലടിപ്പിച്ചിരുന്നു. അങ്ങനെ കാഴ്‌ച്ചകള്‍ കണ്ട്‌ നടന്ന്‌ നടന്ന്‌ കൂറെ മുകളിലെത്തി . അവിടെ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുമ്പേ പോയ തൃശുരിലെ കുറച്ച്‌ സുഹൃത്തുക്കള്‍ വിശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങളും അവിടെ കുറച്ച്‌ നേരം ഇരുന്നു. അപ്പോഴാണ്‌ ഒരുകാര്യം എനിക്ക്‌ മനസ്സിലായത്‌ ഇവിടേക്ക്‌ വരുന്നവരെല്ലാം കഴിക്കാനുള്ള ഭക്ഷണവും കരുതിയാണ്‌ വരുന്നത്‌ .പക്ഷേ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഭക്ഷണം കൊണ്ട്‌ പോകാന്‍ കഴിയില്ല .കാരണം ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ നോമ്പുണ്ടായിരുന്നു.അത്‌ കൊണ്ട്‌ തന്നെ നല്ല ക്ഷീണവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

വിശ്രമിക്കുന്നതിനിടയില്‍ ഞങ്ങള്‍ അവരെ പരിജയപെട്ടു അവരില്‍ ഒരാള്ഇതിനു മുമ്പും വെള്ളച്ചാട്ടം കാണാന്‍ ഈ കാട്ടിലൂടെ പോയിട്ടുണ്ടെത്രെ ഞങ്ങള്‍ അവരോട്‌ അവിടുത്തെ മുഴുവന്‍ കാര്യങ്ങളും ചോദിച്ചറിഞു. പോകുന്ന വഴിയില്‍ സ്‌ത്ഥിരമായി ആന ഇറങ്ങാറുള്ള വഴിയാണെത്രെ. ഞങ്ങളെ വിശ്രമിക്കുന്ന സത്ഥലത്ത്‌ ആനമൂത്രം മണക്കുന്നുണ്ടന്നും അവര്‍ പറഞ്ഞു.ആനകള്‍ സ്‌ത്ഥിരമായി വെള്ളച്ചാട്ടത്തില്‍ നിന്നും വരുന്ന ചോലയില്‍ വെള്ളം കുടിക്കാന്‍ വരവുണ്ടത്രെ.പുറം ലോകം അതികം ആരും അിറയാത്ത്‌ ഈ സ്‌ത്ഥലത്തെ പറ്റി എങ്ങനെ അിറഞ്ഞു എന്നവര്‍ ചോദിച്ചു.
അങ്ങനെ കാട്ടിനുള്ളിലെ തണുത്ത കാലാവസ്‌ത്ഥയില്‍ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടുപേരും മറ്റു സുഹൃത്തുക്കളും കൂടി കുറച്ച്‌ നേരം കഴിഞു. ഈ കാട്ടില്‍ മനോഹരങ്ങളായ അഞ്ച്‌ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങള്‍ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന്‌ അവര്‍ പറഞു നമുക്ക്‌ പോകുന്ന വഴിയില്‍ അതെല്ലാം കാണാന്‍ കഴിയും എന്നവര്‍ പറഞ്ഞു .എകദേശം രണ്ടര കിലോമീറ്റര്‍ നടന്ന്‌ കഴിഞിട്ടുണ്ടാകും അപ്പോള്‍ . ഇനിയും കാട്ടിലൂടെ ഉള്‍ക്കാട്ടിലേക്ക്‌ ഇത്രകൂടി നടക്കേണ്ടിവരും എന്നവര്‍ പറഞപ്പോള്‍ ഞങ്ങളൊന്ന്‌ ഭയന്നു. മറ്റൊന്നും കൊണ്ടല്ല്‌ നോമ്പായതിനാല്‍ നല്ല യാത്രാക്ഷീണം ഉണ്ട്‌ . ഇനിയും ഈ കാട്ടിലൂടെ അതും ആനയും മറ്റും ഉണ്ടാവാന്‍ സാദ്ധ്യതയുള്ള ഉള്‍ക്കാട്ടിലേക്ക്‌ ഈ പാറകെട്ടുകള്‍ക്ക്‌ മുകളിലുടെ തെന്നി തെന്നി ഇനി നടക്കാന്‍ സാദ്ധമല്ലന്ന്‌ ഞങ്ങള്‍ പറഞു. ഇത്രയും ദൂരത്ത്‌നിന്ന്‌ വന്നിട്ട്‌ മുകളിലെ വെള്ളച്ചാട്ടം കാണാതെ പോകുന്നത്‌ നഷ്‌ടമാണന്നവര്‍ പറഞു.അവരുടെ കൂടെ ഒരുമിച്ച്‌ ഇനി യാത്രചെയ്യാം എന്നും അവര്‍ പറഞു. ഇനി മുകളിലേക്ക്‌ എത്താന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ തന്നെ അവിടെയെത്തി വെള്ളച്ചാട്ടവും കണ്ട്‌ വിശ്രമവും കഴിഞ്ഞ്‌ മടങ്ങി നോമ്പ്‌ തുറക്കാനുള്ളസമയമാകുമ്പോഴേക്കും വീട്ടില്‍ എത്തുന്നത്‌ അസാദ്ധ്യമാണെന്ന്‌ ഞങ്ങള്‍ അവരോട്‌ പറഞ്ഞു. എന്നാലു#ം ഇത്രയും ദൂരെനിന്ന്‌ വന്ന്‌ മുകളിലെവെള്ളച്ചാട്ടം കാണാതെ മടങ്ങി പോകുകയെന്ന്‌ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞങ്ങളെക്കാളേറെ അവര്‍ക്കാണ്‌ സങ്കടം എന്ന്‌ അവരുടെ സംസാരത്തില്‍നിന്ന്‌ എനിക്ക്‌തോന്നി . ഞങ്ങള്‍ മടങ്ങിപോകുകയല്ല…..ഇപ്പോള്‍ തല്‍ക്കാലം പോകേണ്ടിവരുന്നു എന്ന്‌ മാത്രം..തീര്‍ച്ചയായും ഞങ്ങള്‍ ഈ നോമ്പ്‌ മാസം കഴിഞ്ഞാല്‍ മടങ്ങിവരും കാട്ടിനുള്ളിലെ ആ സുന്ദരിയെ കാണാന്‍.. ഇത്രയും പറഞപ്പോളാണ്‌ തൃശൂര്‍ സ്വദേശികളായ ആ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്ക്‌ സന്തോഷമായത്‌. യതാര്‍തത്തില്‍ അവരെ സമാധാനിപ്പിക്കാന്‍വേണ്ടി മാത്രമല്ല ഞാനത്‌ പറഞത്‌ രാജമാണിക്യം സിനിമയില്‍ മമ്മുട്ടി പറഞ്ഞപോലെ ഒരു വരവുകൂടി വരേണ്ടിവരും. തീര്‍ച്ചയായും ഈ മഴക്കാലം കഴിയുന്നതിന്‌ മുമ്പ്‌ പ്രകൃതിയുടെ ഈ കാനനഭംഗി മതിയാവോളം ആസ്വതിക്കാന്‍ ഒരു വരവുകൂടി ഞങ്ങള്‍ വരും എന്ന്‌ അടിവരയിട്ട്‌ തീരുമാനിച്ചിട്ടാണ്‌ ഞങ്ങള്‍ അവിടെനിന്നും മടങ്ങിയത്‌.






2016 ജൂൺ 23, വ്യാഴാഴ്‌ച

മസിനഗുഡി മൈസൂര്‍ ഗോപാല്‍ സ്വമി പേട്ട്‌


         15-ആഗസ്റ്റ്‌-2016 ഭ്രിട്ടീഷ്‌ കാട്ടാളന്‍മാരില്‍ നിന്ന്‌ ഇന്ത്യയെന്ന മഹാ രാജ്യത്തിന്റെ മാനം കാത്തിട്ട്‌ 56 വര്‍ഷം തികഞ്ഞ ദിവസം.ഓരോ ഇന്ത്യക്കാരന്റെയും മനസ്സിന്റെ ഉള്ളില്‍ നാമെല്ലാവരും ഇന്ത്യക്കാരാണെന്നും നമ്മുടെ രാജ്യത്തോടുള്ള സ്‌നേഹവും കടപ്പാടും ആദരവും കുറച്ചെങ്കിലും ഉണ്ട്‌ എന്ന്‌ ഓരോ ഇന്ത്യക്കാരനും ചിന്തിക്കുന്ന ദിവസം.അത്‌കൊണ്ടൊക്കെയാണല്ലോ നമ്മളെല്ലാവരും ആഗസ്റ്റ്‌ 15 ന്‌ നമ്മുടെ വാഹനത്തിന്‍മേല്‍ ഇന്ത്യയുടെ പതാകയും റിബ്ബണുംമെല്ലാം വെക്കുന്നതും വീടിന്റെ ഉമ്മറപടിയില്‍ പതാക പതിച്ചും മധുരപലഹാരങ്ങള്‍ വിതരണംചെയ്‌തും നാമെല്ലാവരും ആഗസ്റ്റ്‌ 15 ന്റെ മഹത്ത്വം ഓര്‍ക്കുന്നു.ഒരു സാധാരണ ഇന്ത്യക്കാരനെന്നനിലയില്‍ എന്റെമനസ്സിലേക്കും ആ ദിവസത്തെ ഓര്‍മ്മകള്‍ കടന്നു വന്നപ്പോള്‍ സമയം എട്ടുമണി ആകാറായിരുന്നു. റോഡിനിരുവശവും വിദ്യാര്‍ത്തികള്‍ ദേശീയ പതാകയും വര്‍ണ്ണകടലാസുകളും കൊണ്ട്‌ സ്‌കൂളിലേക്ക്‌ പോകുന്നു.റോഡിന്റെ വശത്തുള്ള സ്‌കൂളുകളില്‍ വര്‍ണ്ണകടലാസ്‌കൊണ്ടും മറ്റും അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.കുട്ടികള്‍ ഗ്രൗണ്ടിലേക്ക്‌ ചെറിയ പതാകയും പിടിച്ച്‌ വരിവരിയായി വരുന്ന കാഴ്‌ച്ചകള്‍.വാഹനങ്ങളെല്ലാം ദേശീയ പതാകയും ത്രിവര്‍ണ്ണ റിബ്ബണുകളും മറ്റും കൊണ്ട്‌ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നകാഴച്ചകള്‍...ഞാന്‍പിന്നൊന്നും ചിന്തിച്ചില്ല..വണ്ടി നിര്‍ത്ത്‌…. വണ്ടി നിര്‍ത്ത്‌ .വണ്ടി ഓടിച്ചിരുന്നത്‌ സമദ്‌ ഭായ്‌ ആണ്‌. ഭായിക്ക്‌ ആഫ്രിക്കയില്‍ ബിസിനസ്സാണ്‌. ഭായിടെതാണ്‌ സ്വിഫ്‌റ്റ്‌ ഡിസയര്‍ കാര്‍ അതിലാണ്‌ ഞങ്ങളുടെ യാത്ര.




സമദ്‌ ഭായ്‌ വണ്ടി ഒന്ന്‌ സ്ലോ ആക്കിയിട്ട്‌ ..എന്തെ മുള്ളാണ്ടാ…..അടുത്ത പമ്പില്‍ നിറുത്താം എണ്ണിംഅടിക്കാനുണ്ട്‌….. ഭായ്‌ വണ്ടി വീണ്ടും മുന്നോട്ടെടുത്തു .ച്ചെ..അതല്ലഭായ്‌ഇന്ന്‌ ആഗസ്റ്റ്‌ പതിനഞ്ച്‌ അല്ലെ നമ്മുടെ വണ്ടിമ്മെ ഒരു കൊടി കെട്ടിയാലോ പോകുന്ന വഴിക്ക്‌ തമിഴ്‌നാട്ടിലെയും കര്‍ണാടകയിലെയും പോലീസ്‌കാര്‍ക്ക്‌ നമ്മളോട്‌ ചിലപ്പോള്‍ ഒരു ഭഹുമാനം ഉണ്ടാകുംസമദ്‌ഭായ്‌ എതിര്‍ക്കുമെന്നാണ്‌ ഞാന്‍ വിജാരിച്ചത്‌.പതിനായിരക്കണക്കിന്‌ കിലോമീറ്ററുകള്‍കപ്പുറത്ത്‌ ആഫ്രിക്കയെന്ന ഭൂഘണ്ടത്തില്‍ നിന്നും പറന്ന്‌ വന്ന ഭായുടെ മനസ്സിലും ഉണ്ട്‌ ഇന്ത്യ എന്ന മഹാരാജ്യത്തിനോടുള്ള സ്‌നേഹം എന്ന്‌ എനിക്കപ്പോള്‍ മനസ്സിലായി..ഞാനും അത്‌ പറയാനിരിക്കയായിരുന്നു എന്ന്‌ ഭായ്‌ പറഞ്ഞു. എവ്‌ട്‌ന്നാപ്പോ ഒരു കൊടി കിട്ടാ പോകുന്ന വഴിക്ക്‌ റോഡിനിരുവശവും നോക്കി ഞാന്‍ ദാ..ആകാണുന്ന സ്‌കൂളിനടുത്തുള്ള കടയിലുണ്ടാകുംവണ്ടി നിറുത്തിയിട്ട്‌ ഞങ്ങള്‍ കടയിലേക്കിറങ്ങുമ്പോള്‍ കാറിന്റെ പിന്‍സീറ്റില്‍ നിന്നും ഒരു ശബദം അതിനപ്പുറത്ത്‌ നല്ല ഒരു വെജിറ്റേറിയന്‍ ഹോട്ടല്‍ കാണുന്നുണ്ടല്ലോ..നമ്മക്ക്‌ വല്ലതും കഴിച്ചാലോ..മൂന്നരക്കിറങ്ങിയതല്ലെവയറ്‌കാള്‌ണ്ട്‌..അത്‌ മറ്റാരുമല്ലാ മ്മെടെ ദോസ്‌ത്‌ ലത്തീഫാണ്‌. ലത്തീഫിന്റെ ബന്ദുവാണ്‌ ഭായ്‌ .ലത്തീഫ്‌ വഴിയാണ്‌ ഞാന്‍ ഭായിയെ പരിജയപെട്ടത്‌..ഞങ്ങള്‍ മൂന്ന്‌ പേരുംകൂടിയാണ്‌ യാത്ര ചെയ്യുന്നത്‌ ന്നാപിന്നെ ആദ്യം ഫുഡ്‌ കഴിച്ചിട്ടാകാം കൊടികെട്ടലെന്ന്‌ പറഞ്‌ ഞ്ഞങ്ങള്‍ നേരേ ഹോട്ടല്‍ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.



ഞങ്ങള്‍ ഹോട്ടലില്‍ കയറി ഭക്ഷണം കഴിക്കാനിരുന്നു. ചുറ്റുമൊന്ന്‌ നോക്കിയപ്പോള്‍ കുറച്ച്‌ അപരിചിതര്‍ തൊട്ടപ്പുറത്തിരിക്കുന്നു.പുറത്ത്‌ നിര്‍ത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന ബൈക്കുകള്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ മനസ്സിലായി അവര്‍ റൈഡര്‍മാരാണ്‌.എങ്ങോട്ടോ ഉള്ള ദീര്‍ഘയാത്രക്കിടയിലാണവര്‍.എന്തായാലും മലയാളികളെല്ലാന്ന്‌ അവരുടെ കേട്ടാല്‍മനസ്സിലാകാത്ത വള വളാന്നുള്ള സംസാരം കേട്ടപ്പോള്‍ മനസ്സിലായി മസാലദോശ നെയ്‌റോസ്റ്റ്‌ പൂരിമസ്സാല ദോശ ഹോട്ടല്‍ ജീവനക്കാരന്‍ വന്നുപറഞ്ഞു. പുട്ട്‌ണ്ടാ? പുട്ടവിടെ കിട്ടാനില്ല യാത്രകളിലെ എന്റെ ഫേവറൈറ്റ്‌ ഐറ്റം കിട്ടാതെ കിട്ടിയ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരിക്കുന്ന സമയത്താണ്‌ ഞാനെന്റെ മൊബൈല്‍ അടിക്കുന്നതറിഞ്ഞത്‌..നോക്കിയപ്പോള്‍ ഫൈസലാണ്‌...ഇവനെന്തിനാണീരാവിലെ എന്ന്‌ വിജാരിച്ച്‌ ഫോണെടുത്തപ്പോള്‍ഹലോ..ടാ..ഓഫീസിന്റെ ചാവി എവിടേണ്‌ഇന്നെലെ ഓഫീസ്‌ കഴിഞ്ഞ്പൂട്ടിയിട്ട്‌ ചാവി ബൈക്കില്‍ വെച്ചതാണ്‌.രാവിലെ ബൈക്കെടുത്ത്‌ നേരേ ഭായുടെ വീട്ടിലേക്ക്‌പോന്നു ബൈക്കിപ്പോള്‍ ഭായുടെ വീട്ടിലാണുള്ളതെന്ന്‌ അപ്പോളാണോര്‍ത്തത്‌..അവിടെ നാട്ടില്‍ എല്ലാവരും സ്വാതന്ത്രദിനം കൊണ്ടാടാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലാണെന്ന്‌ ഫൈസല്‍ വിളിച്ചപ്പോള്‍ മനസ്സിലായി. പ്രഭാത ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ്‌ കാറിന്റെ മുന്നില്‍ ത്രിവര്‍ണ്ണ പതാകയും പിന്നില്‍ ത്രിവര്‍ണ്ണ റിബ്ബണുകളും കെട്ടി ഞങ്ങള്‍ യാത്ര തുടങ്ങി.





അവിടെ ആഫ്രിക്കയില്‍ കാടെന്ന്‌ വെച്ചാല്‍ ഇതൊന്നുമല്ല ഭയങ്കരാണ്‌ ആര്‍ക്ക്‌ വേണമെങ്കിലും കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക്‌ പോകാം കാട്ടിലെ ആനകളെ കണ്ടാലുണ്ടല്ലൊ ഇവിടത്തെ ആനയെക്കാള്‍ ഭയങ്കരവലുപ്പമുള്ള കൊമ്പും തടിയുമൊകെയാണ്‌ വയനാട്‌ മുത്തങ്ങ കാട്ടിലൂടെ പോകുമ്പോള്‍ സമദ്‌ ഭായ്‌ ആഫ്രിക്കയിലെ കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞ്‌ നല്ല താങ്ങലാണ്‌ . ആഫ്രിക്കയില്‍ കാട്ടിനുള്ളില്‍ മൃഗങ്ങളെക്കാള്‍ സൂക്ഷിക്കേണ്ടത്‌ കറുപ്പന്‍മാരെയാണത്രെ ഭായ്‌ പറയുന്നു. കാട്ടിലൂടെയുള്ളയാത്രക്കിടയില്‍ കറുപ്പന്‍മാര്‍ നമ്മുടെ കൈവശമുള്ളത്‌ മുഴുവനും കൊള്ളയടിക്കുന്നതവിടെ പതിവാണത്രെ.എന്തായാലും ഭായുടെ താങ്ങലുനൊരു മറുപടികൊടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചു മുത്തങ്ങയില്‍ നിന്ന്‌ കുറച്ച്‌ കാട്ടുമൃഗങ്ങളെ ഭായ്‌ക്ക്‌ ലൈവായി കാണിച്ച്‌ കൊടുക്കണം. സ്വാതന്ത്രദിനമായത്‌ കൊണ്ടാതോന്നുന്നത്‌ ഒരോറ്റ മൃഗങ്ങളെയും കാട്ടിലെങ്ങും കാണുന്നില്ല.ആങ്ങനെയിരിക്കുന്ന സമയത്താണ്‌ ഞങ്ങളുടെ കാറിന്റെ മുന്നില്‍ വെച്ചിരുന്ന ത്രിവര്‍ണ്ണപതാക ഒടിഞ്ഞ്‌ വീഴാറായത്‌ ലത്തീഫിന്റെ കണ്ണില്‍ പെട്ടത്‌. കാട്ടില്‍ യാതൊരുകാരണവശാലും വണ്ടി നിര്‍ത്തുകയോ പുറത്തിറങ്ങുകയോ ചെയ്യാന്‍ പാടില്ലാത്തതാണ്‌ എന്നാലും ദേശീയപതാകയോട്‌ അനാദരവ്‌കാണിക്കാന്‍ പാടില്ലല്ലോ എന്ന്‌ കരുതി ഞങ്ങള്‍ വണ്ടി നിറുത്തി.ലത്തീഫ്‌ ഇറങ്ങി പതാകക്ക്‌ വേണ്ടി ഒരു വടിക്കഷ്‌ണം നോക്കിയിറങ്ങിയ സമയത്തായിരുന്നു കുറ്റിക്കാടുകള്‍കിടയില്‍ നിന്നും ഒരു ശബ്‌ദം കേട്ട്‌ അവന്‍ ഓടി.പെട്ടന്നതാ വണ്ടിയില്‍നിന്നും ഭായ്‌ വിളിച്ച്‌ പറയുന്നു ഹായ്‌ അതാ മാന്‍ കൂട്ടം ഓടുന്നു ഞാന്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ ഒരു കൂട്ടം പുള്ളിമാനുകളായിരുന്നു അത്‌. മാനുകള്‍ സ്വാതന്ത്രദിന പരേട്‌ നടത്തുന്നപോലെ വരിവരിയായ്‌ കുറ്റിക്കാടുകള്‍ക്ക്‌ മുകളിലൂടെ ചാടിപ്പോകുന്ന കാഴ്‌ച്ച.മൃഗങ്ങള്‍ അവയുടെ ആവാസസ്ഥലത്ത്‌ സൗര്യവിഹാരം നടത്തുന്നത്‌ കാണാന്‍ ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗിതന്നെയാണ്‌.



 മുത്തങ്ങ കാടുകള്‍ കഴിഞ്ഞ്‌ നേരേ ഗുണ്ടല്‍പേട്ടിലേക്ക്‌.ഗുണ്ടല്‍പേട്ടില്‍ പുക്കളുടെ സീസണ്‍ കഴിയാറായിരിക്കുന്നു.ചെണ്ടുമല്ലിപ്പൂക്കളെല്ലാം അവസാന വിളവെടുപ്പിലാണ്‌. പൂക്കളുടെ നിറമെല്ലാം മങ്ങിതുടങ്ങിയിരുന്നു.പൂപാടങ്ങള്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ ഭായും ലത്തീഫും ഭയങ്കര സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ പൂപ്പാടങ്ങള്‍ക്കുള്ളിലൂടെ കുറെദൂരം സഞ്ചരിച്ചു.ചിലയിടങ്ങളില്‍ പൂ വിളവെടുപ്പ്‌ കഴിഞ്ഞ്‌ അടുത്ത കൃഷിയിറക്കിതുടങ്ങിയിരുന്നു.കൃഷിയിടത്തിലൂടെ കുറച്ച്‌ ദൂരം ചെ ന്നപ്പോള്‍ മനോഹരമായ മഞ്ഞപരവതാനി വിരിച്ചപോലെ മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള ചെണ്ടുമല്ലികള്‍ പൂത്ത്‌ നില്‍ക്കുന്ന മനോഹരമായ തോട്ടങ്ങള്‍.കേരളത്തിലേക്ക്‌ ഓണത്തിന്‌ അത്തപ്പൂക്കളമിടാന്‍ കയറ്റി അയക്കാനുള്ളതാണത്രെ അത്‌.മഞ്ഞ ചെണ്ടുമല്ലി പ്പൂക്കള്‍ കൂട്ടം കൂടിനില്‍ക്കുന്നത്‌ കണ്ടാല്‍ ആരുമൊന്ന്‌ തലോടിനോക്കും അത്‌പോലെ പ്പൂക്കളെ ഞാനൊന്ന്‌ വാരിയെടുത്തു അപ്പോളതാ തൊട്ടപ്പുറത്ത്‌ നിന്ന്‌ കേട്ടാല്‌ മനസ്സിലാകാത്ത ഭാഷയില്‍ ഒരാള്‍ എന്തൊക്കെയോ വിളിച്ച്‌ പറയുന്നു.എന്തായാലും ചീത്തവിളിക്കാനും അത്‌ കേള്‍ക്കാനും പ്രത്യേകിച്ച്‌ ഭാഷയൊന്നും വേണ്ടാന്ന്‌ അന്ന്‌ മനസ്സിലായി. ഇങ്ങളൊക്കെ കേരളത്തിലേക്ക്‌ വരിം കാണിച്ച്‌ തരണ്ട്‌ ലത്തീഫ്‌ ഓന്റെ മനസ്സമാദനത്തിനു വേണ്ടി പറഞ്ഞു.അങ്ങനെ കന്നടയില്‍ ചീത്തവിളിയും കേട്ട്‌ ഞങ്ങള്‍ വണ്ടിതിരിച്ചു നേരേ മൈസൂരിലേക്ക്‌.




മൈസൂരിലെത്തിയപ്പോള്‍ ഉച്ച കഴിഞ്ഞിരുന്നു.വൃന്ദാവന്‍ പൂന്തോട്ടമായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.പോകുന്നവഴിക്കാണ്‌ ബലമുറി എന്ന സ്‌ത്ഥലം എന്ന്‌ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. ബലമുറി അവടെന്താ ലത്തീഫിന്റെ ചോദ്യം. കുട്ടനാടന്‍ ഗ്രാമഭംങ്ങിപോലെ സുന്ദരമായൊരിടം. വയലുകളും തെങ്ങുകളും മരങ്ങളും തിങ്ങിനിറഞ്ഞ സുന്ദരമായൊരുസ്‌ത്ഥലം.അവിടെ ഒരു ചെറിയ വെള്ളച്ചാട്ടം ഉണ്ട്‌ അതില്‍ കുളിക്കാം.വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനടുത്തുള്ള കച്ചവട സ്റ്റാളുകളില്‍ അവിടെ നിന്നും പിടിച്ച മീന്‍ ധാരാളമായി ആവശ്യക്കാര്‍ക്ക്‌ പൊരിച്ച്‌ കൊടുക്കാന്‍ പാകത്തില്‍ കായം പുരട്ടി വെച്ചിരിക്കുന്നു.അങ്ങനെ അവിടെല്ലാം കണ്ടു വൃന്താവന്‍ പൂന്തോട്ടത്തിലേക്ക്‌. വൃന്താവന്‍ പൂന്തോട്ടത്തിലേ മനോഹരമായ ഉദ്യാനവും വൈകുന്നേരത്തേ വാട്ടര്‍ഫൗണ്ടന്‍ ലേസര്‍ ഷോയും കണ്ട്‌ നേരേ റുമിലേക്ക്‌.


പിറ്റേദിവസം കാലത്ത്‌ ഞങ്ങള്‍ ഫ്രഷായി വണ്ടിയെടുത്തു നേരേ കുടഗിലേക്ക്‌ പോകാനിറങ്ങി.അങ്ങനെ ഒരു കാലിച്ചായയും കുടിച്ചു കുടഗിലേക്ക്‌.കുറച്ച്‌ ദൂരം ചെന്നപ്പോള്‍ റോഡ്‌ ബ്ലോക്കായിരിക്കുകയാണ്‌. ട്രാഫിക്ക്‌ ബ്ലോക്കില്‍ പെട്ട്‌ ഞങ്ങളുടെ വിലപ്പെട്ട കുറച്ച്‌ സമയം പോയി.അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോളാതാ കുറച്ച്‌പേര്‍ ചേര്‍ന്ന്‌ ഒരാളെ അടിച്ചവശനാക്കി നടത്തി കൊണ്ട്‌പോകുന്നു. കാര്യം അന്യേഷിച്ചിറങ്ങിയപ്പോളതാ കുടഗിലേക്ക്‌ പോകുന്ന വഴിയില്‍ ഒരു നാഷനല്‍ പെര്‍മിറ്റി ലോറി നില്‍ക്കുന്നു ചുറ്റും ആളുകള്‍ വട്ടംകൂടിനില്‍ക്കുന്നുമുണ്ട്‌. ഞാനും ഭായും അടുത്തേക്ക്‌ ചെന്ന്‌ നോക്കിയപ്പോളാതാ ഒരാള്‍ ലോറിക്കടിയില്‍ ടയറുകള്‍കിടയില്‍ ചതഞ്ഞരഞ്‌ കിടക്കുന്ന വേദനിപ്പിക്കുന്നകാഴ്‌ച്ച.സമയം ഏഴുമണിയായിട്ടും പോലീസൊന്നും എത്തിയിട്ടില്ല ആളുകള്‍ നോക്കിനില്‍ക്കുന്നു ചിലര്‍ മൊബൈല്‍ ഫോണില്‍ പകര്‍ത്തുന്നു.ആ ലോറിഡ്രൈവറെയാണ്‌ നാട്ടുകാര്‍ അടിച്ചവശനാക്കികൊണ്ട്‌ പോകുന്നത്‌.ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു സാഹചര്യം ആര്‍ക്കും ഉണ്ടാകരുതേ എന്ന്‌ പറഞ്‌കൊണ്ട്‌ വണ്ടിയില്‍ കയറി. കുടഗിലേക്ക്‌ പോകാനിനി ഇന്ന്‌ പറ്റില്ല.


ഗൂഡല്ലൂരിലേക്ക്‌ പോകുന്ന വഴിയിലാണ്‌ ഗോപാല്‍ സ്വാമിബേട്ട എന്ന സ്ഥലവും മസിനഗുഡിയും എന്ന്‌ ഞാന്‍പറഞ്ഞു.യാത്ര ഞങ്ങള്‍ അങ്ങോട്ട്‌ തിരിച്ചു.ഗോപാല്‍സ്വാമി ബേട്ടിലേക്ക്‌ പോകുന്നവഴിയില്‍ ഒരു മലയാളി ഹോട്ടലില്‍ കയറി പ്രഭാത ഭക്ഷണം കഴിക്കാനിറങ്ങി പുട്ട്‌ണ്ടാ��� ഹോട്ടല്‍ ജീവനക്കാരനോട്‌ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു .എന്ത്‌ ചെയ്യാനാണ്‌ നമ്മുടെ നാടന്‍ പുട്ട്‌ ഇവിടൊന്നും കിട്ടാനില്ല.അങ്ങനെ കിട്ടിയതും കഴിച്ച്‌ വീണ്ടും യാത്ര ഗോപാല്‍ സ്വാമിപേട്ടയിലേക്ക്‌. ഗോപാല്‍സ്വാമി ബേട്ട എന്നാല്‍ മഞ്‌ പുതഞ്ഞ്‌കിടക്കുന്ന മനോഹരമായൊരു മലമുകളില്‍ ഒരു കൊച്ചു ദേവാലയം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നുണ്ട്‌. അങ്ങോട്ടുള്ള യാത്രക്കിടയില്‍ നമ്മള്‍ സൂര്യകാന്തി ചെണ്ടുമല്ലി ചോളത്തോട്ടങ്ങള്‍ വിവിധ കാര്‍ഷിക വിളകള്‍ ഇവക്കെല്ലാം നടുവിലൂടെയാണ്‌ യാത്ര.റോഡിനരികിലൂടെ ഗ്രാമീണര്‍ ചെമ്മരിയാടുകളെ തെളിച്ച്‌ കൊണ്ടുപോകുന്നു ധാന്യങ്ങളുമായി കാളവണ്ടികള്‍ പോകുന്നു. ഗ്രാമീണ കാഴ്‌ച്ചകള്‍ കഴിഞ്ഞ്‌ ചെന്നത്തുന്നത്‌ ഒരു മലയുടെ അടിവാരത്താണ്‌ അവിടെ നിന്നും അനുവാദം വാങ്ങി വേണം പോകാന്‍. മൂന്ന്‌ മണിക്കുര്‍ മാത്രമാണ്‌ മലമുകളിലെത്തിയാല്‍ ചിലവഴിക്കന്‍ കഴിയുക.പരുക്കന്‍ റോഡിലൂടെ സാവധാനത്തിലെ മല കയറാന്‍ കഴിയൂ.വളരെ മനോഹരമാണ്‌ ആ യാത്ര ഹെലിക്കോപ്‌റ്ററില്‍ നിന്ന്‌ ചെണ്ടുമല്ലി തോട്ടത്തിലേക്ക്‌ നോക്കുന്നപോലെ മലമുകളില്‍ നിന്ന്‌ ചെണ്ടുമല്ലിതോട്ടങ്ങള്‍ കാണാന്‍ നല്ലരസമാണ്‌. വളരെ സൂക്ഷിച്ച്‌ വേണം മലമുകളിലേക്കുള്ള വഴിയില്‍ വണ്ടിയോടിക്കാന്‍ ഒരുഭാഗത്ത്‌ ബന്ദീപൂര്‍ കാടുകളും മറുഭഗത്ത്‌ താഴെ ഗുണ്ടല്‍പേട്ടിലേ ഗ്രാമങ്ങളും സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ചുരംപോലെത്തെ വഴിയാണ്‌.മലമുകളില്‍ എല്ലാസമയവും മഞ്ഞ്‌പുതഞ്ഞ്‌ കിടക്കുകയാണ്‌ .മലമുകളില്‍ നിന്ന്‌ താഴെയുള്ള കാഴ്‌ച്ചകാണാന്‍ അതി മനോഹരമാണ്‌. അവിടെ നിന്ന്‌ നോക്കിയാല്‍ ബന്ദീപൂര്‍ മുതുമല കാടുകള്‍ക്ക്‌ മുകളില്‍ നിന്നുള്ള കാഴ്‌ച്ചകാണാന്‍ കഴിയും. അവിടെ നിന്നും തിരിച്ച്‌ പോകുന്നവഴിയില്‍ യാത്രക്കാര്‍ വണ്ടി നിറുത്തി ബന്ദീപൂര്‍കാട്ടില്‍ മൃഗങ്ങളെ നോക്കുന്നത്‌ ഞങ്ങള്‍ കണ്ടു ഞങ്ങള്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ കുറേ ദൂരെ ആനകള്‍ ചെളിയില്‍ കുളിക്കുന്നത്‌പോലെ അത്ര വെക്തമല്ലാതെ ഞങ്ങളും കണ്ടു.ഗോപാല്‍സ്വാമിബേട്ടിലെ കാഴ്‌ച്ചകളെല്ലാം കണ്ടു ഞങ്ങള്‍ അവിടെ നിന്നും മടങ്ങി നേര മസിനഗുഡിയിലേക്ക്‌.









മുതു മല എന്ന സ്ഥലത്ത്‌ നിന്നും തിരിഞ്ഞ്‌ വേണം മസിനഗുഡിലേക്ക്‌ പോകാന്‍. മസിനഗുഡി കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക്‌ പോകുന്ന വഴിയില്‍ ധാരാളം സൊകാര്യ വാഹനങ്ങള്‍ അങ്ങോട്ട്‌ പോകുന്നതും തിരിച്ച്‌ വരുന്നതും കണ്ടു. ഈ കാട്ടില്‍ ഫുള്‍ മരങ്ങളാണല്ലോ സമദ്‌ഭായിടെ തമാശ.ഞാന്‍ റോഡിനിരുവശവും തുറിച്ച്‌ നോക്കുകയാണ്‌ വല്ല മൃഗങ്ങളെയും ലൈവായി കാണാന്‍ . കാട്ടിലുടെ കുറച്ച്‌ ദൂരം ചെന്നപ്പോള്‍ റോഡിനരികിലായി പുല്‍മൈതാനം പോലെ നല്ല വൃത്തിയുള്ള കാട്‌ ഇടക്ക്‌ തേക്ക്‌ മരങ്ങളാല്‍ മനോഹരമാണവിടെ . കുറച്ച്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു പോലീസ്‌ വണ്ടി റോട്ടില്‍ നിറുത്തിയിട്ടിരിക്കുന്നു പോലീസുകാര്‍ പരിശോധക്കിറങ്ങിയ പോലെ റോട്ടിലേക്കിറങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു.ഭായ്‌ പോലീസ്‌ വണ്ടിയുടെ പേപ്പറുകളെല്ലാം ക്ലിയറെല്ലെഞാന്‍ ചോദിച്ചു ആ ഇതു പുതിയ വണ്ടിയല്ലെ എല്ലാം ഓകെയാണ്‌ എന്നാല്‍ സീറ്റ്‌ ബെല്‍റ്റിട്ടോപേടിയുണ്ടെങ്കിലും പുറത്ത്‌ കാട്ടാതെ ഭായ്‌ വണ്ടിയെടുത്തു പോലീസുകാര്‍ക്‌ അടുത്തെത്തിയപ്പോളാണ്‌ മനസ്സിലായത്‌ അവര്‍ കുറച്ച്‌ വി.ഐ.പി കള്‍ക്ക്‌ എസ്‌കോട്ട്‌ നില്‍ക്കുകയാണ്‌.ഈ കാട്ടിലും വി.ഐ.പി കളോ അതെ കാട്ടിലെ സാക്ഷാല്‍ വി.ഐ.പി കള്‍തന്നെ ആനക്കുട്ടന്‍മാര്‍ ഒന്നല്ല ഒരു കൂട്ടം അതും റോഡിനു തൊട്ടടുത്തായി നില്‍ക്കുന്നു. അവരുടെ സൗര്യ വിഹരത്തിനാണ്‌ പോലീസുകാര്‍ എസ്‌കോട്ടായി നില്‍ക്കുന്നത്‌. യാത്രക്കാര്‍ വണ്ടി നിറുത്തി അവയെ ശല്യം ചെയ്യാതിരിക്കാനാണവര്‍ അവിടെ നില്‍ക്കുന്നത്‌.പച്ചപുല്‍മേട്ടുകള്‍ കിടയിലെ തേക്കിന്‍ തോട്ടത്തില്‍ ആനകള്‍ കൂട്ടമായിമായി നില്‍ക്കുന്ന കാഴ്‌ച്ച അത്യതികം മനോഹമാണെന്ന്‌ പറയാതെ വയ്യ. തള്ളയാനയുടെ കാലിന്റെ ചുവട്ടിലായി ആനക്കുട്ടികളെ നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു.ആനക്കുട്ടികളുടെ കുസൃതികാണാന്‍ നല്ല രസമാണ്‌. പോലീസുകര്‍ നില്‍ക്കുന്നത്‌ കൊണ്ട്‌ വണ്ടി നിരുത്തി കാണാന്‍ കഴിഞില്ല . പക്ഷേ ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ച്‌ വരുമ്പോഴും ആനക്കൂട്ടം അവിടെ റോഡിനു മറുവശത്തായി നിന്നിരുന്നു അപ്പോള്‍ പോലീസുകാരവിടെ ഇല്ലായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ വണ്ടി നിറുത്തു അവയുടെ കുറേ ഫോട്ടോസെടുത്തു.അങ്ങനെ കാട്ടിലൂടെ കുറച്ച്‌ ദൂരം ചെന്നപ്പോള്‍ മസിനഗുഡി എന്ന ഒരു കൊച്ചു ഗ്രാമം കണ്ടു അവിടെ നിന്ന്‌ അത്യാവശ്യം കഴിക്കാന്‍ സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങി കാട്ടീലൂടെ വീണ്ടും യാത്ര തുടങ്ങി ആയാത്ര ചെന്നവസാനിക്കുന്നത്‌ ഒരു കൊച്ചു തടാകത്തിനരികിലാണ്‌. അതുവരെ വാഹനങ്ങള്‍ പോകു അവിടെ നിന്നും തിരിച്ച്‌ വരുന്നിടത്ത്‌ ആദിവാസികള്‍ പണ്ടുകാലത്ത്‌ മനുഷ്യകുരുതി നടത്തിയിരുന്ന സ്ഥലവും ദേവാലയവും കാണാം . അവിടെ നിന്ന്‌ നോക്കിയാല്‍ വീരപ്പന്റെ സത്യമംഗലം കാടുകള്‍ കാണാന്‍കഴിയും.അങ്ങനെ അവിടെയെല്ലാം കണ്ടു ഞങ്ങള്‍ വണ്ടിതിരിച്ചു. മസിനഗുഡി കാട്ടിലൂടെ തിരിച്ചുവരുമ്പോള്‍ കുറ്റികാടുകള്‍കിടയില്‍ ഒരു കറുത്ത സാധനം അനങ്ങുന്നു ഞങ്ങള്‍ വണ്ടി ഒതുക്കി നോക്കിയപ്പോള്‍ ആഹാ നല്ല ഒന്നാന്തരം ബീഫ്‌. ബീഫെന്നാല്‍ അതാണ്‌ നല്ല പച്ചപുല്ല്‌ മാത്രം തിന്ന്‌ പ്രകൃതിയില്‍ ഇഷ്‌ടം പോലെ ഓടിച്ചാടി നടന്ന്‌ വളര്‍ന്ന്‌ വലുതായ ബീഫ്‌ ഹാവൂ��ഒന്നാലോജിച്ച്‌ നോക്കിയപ്പോള്‍ വായില്‍ വെള്ളം വന്നു.ഭായ്‌ ഇവിടെത്തെ ഹോട്ടലിലെ ബീഫ്‌ ഈ കാട്ട്‌ പോത്തുകളാകുമോ കറിവെച്ചിട്ടുണ്ടാകുക ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. ആ ചിലപ്പോ ആകും കാട്ടില്‍ നിന്നും കാശ്‌ കൊടുക്കാതെ പിടിച്ചോണ്ട്‌ വരുകആവും.ആഫ്രിക്കയിലുള്ള ഭായ്‌ക്ക്‌ നരേന്ദ്രമോഡി കര്‍ണ്ണാടകയില്‍ ബീഫ്‌ നിരോധിച്ചതോന്നും അിറഞിട്ടില്ല പാവം !.







ഒരിക്കലും മറക്കാനാകാത്ത മസിനഗുഡി കാടുകളുടെ മനോഹാരിതയും കണ്ടു ഞങ്ങള്‍ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ മുതുമലയില്‍ നിന്നും മടങ്ങി.നാട്ടില്‍ നിന്നും യാത്ര തുടങ്ങിയിട്ട്‌ രണ്ട്‌ രാത്രിയും രണ്ട്‌ പകലും അവസാനിക്കാറായി എന്നിട്ടും പ്രകൃതിയുടെ ഈ സൗന്ദര്യത്തില്‍ മതിമറന്ന്‌ ഞങ്ങള്‍ മറ്റെല്ലാം മറന്നു.ഭായ്‌ അടുത്ത 15 ദിവസത്തിനുള്ളില്‍ ആഫ്രിക്കയിലേക്ക്‌ മടങ്ങും പിന്നെ രണ്ട്‌ വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞാണ്‌ നാട്ടില്‍ വരുക . എല്ലാ യാത്രകളെയും പോലെ തിരിച്ച്‌ വരുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ അടുത്ത പ്രാവശ്യം ഭായ്‌ വരുമ്പോള്‍ പോകാനിരിക്കുന്ന യാത്രകൂടി പ്ലാന്‍ ചെയ്‌തു.കാറിന്റെ പിന്‍സീറ്റിലിരുന്ന്‌ ഞാന്‍ ഉറക്കത്തിലേക്ക്‌ പോകാറായിരുന്നു.ലത്തീഫും ഭായും രണ്ട്‌ ദിവസമായി കണ്ട കാഴ്‌ച്ചകളെകുറിച്ച്‌ സംസാരിച്ച്‌കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.മുത്തങ്ങ കാടുകള്‍,ഗുണ്ടല്‍പേട്ടിലെ പൂപാടങ്ങള്‍,മൈസൂരിലെ കാഴ്‌ച്ചകള്‍,ബന്ദീപൂര്‍,മുതുമല,മസിനഗുഡി കാടുകള്‍��.അങ്ങനെ ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്ത നിമിഷങ്ങള്‍ സമ്മാനിച്ച ദിനങ്ങള്‍����..

യാത്രയുടെ കൂടുതല്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ കാണാം